ေစ်းကြက္အတြင္းမွာ အခ်ိန္ၾကာ ၾကာေနရာယူလာၿပီး ေဒသခံ လယ္ သမားေတြနဲ႔ လက္လုပ္လက္စား ဆင္းရဲသား မိသားစုေတြကို ပံ့ပိုးေပး ခဲ့တဲ့ မိေက်ာင္းကြမ္းဖတ္ ေစ်းကြက္ အတြင္းမွာရွိေနပါဦးမလားလို႔ စိုးရိမ္ မိပါတယ္။ ၂ဝဝ၉ခုႏွစ္ ေႏြရာသီမွာ အစျပဳတယ္လို႔ပဲ ဆိုရမွာျဖစ္ပါတယ္။ အဲဒီေႏြမွာ မိေက်ာင္းကြမ္းဖတ္ တစ္ပိႆာကို ၈ဝဝ က်ပ္ကေန ၁၂ဝဝ က်ပ္ျဖစ္ခဲ့ၿပီး မိုးအခါမွာ ေစ်းႏႈန္းဟာ ၂၂ဝဝ က်ပ္အထိ ျဖစ္ခဲ့ တာေၾကာင့္ ဝယ္ယူစုေဆာင္းထားခဲ့ ၾကတဲ့ ကုန္သည္ေတြ အျမတ္လႈိင္လႈိင္ ရလိုက္ၾကပါတယ္။ မိုးရာသီအမီ ေစ်းႏႈန္းျမင့္တက္လာတာေၾကာင့္ ဒီႏွစ္ မိုးရာသီမွာ အနည္းအက်ဥ္း ပိုစိုက္ လာၾက တာေတြ႕ လာရပါတယ္။ ၂ဝဝ၉ မိုးရာသီမွာ စိုက္တဲ့ မိေက်ာင္း ကြမ္းဖတ္ေတြကို ၂ဝ၁ဝ ေဖေဖာ္ဝါရီ က်မွ ရိတ္သိမ္းၾကရတာျဖစ္ပါတယ္။ ရိတ္သိမ္းတဲ့အခ်ိန္မွာပဲ တစ္ပိႆာရဲ႕ ေစ်းႏႈန္းဟာ ၂၅ဝဝ က်ပ္ကစၿပီး ဝယ္ၾကတာေတြ႕ရပါတယ္။ ဒီႏွစ္မွာ မိေက်ာင္းကြမ္းဖတ္ကို စက္နဲ႔ ေျခြတာနည္းပါေသးတယ္။ မီးနဲ႔ဖုတ္ ၾကတာမ်ားပါတယ္။ စက္နဲ႔ေျခြတာ က မ်ားမ်ားစားစား စိုက္ပ်ဳိးသူ လယ္သမားႀကီးေတြ သာပါ။ ရိတ္ သိမ္းရာသီကုန္ၿပီးတာနဲ႔ တစ္ပိႆာရဲ႕ ေစ်းႏႈန္းဟာ ၃ဝဝဝ က်ပ္အထိ ျဖစ္ လာပါေတာ့တယ္။ ဒီလိုသာ အဝယ္ လိုက္တယ္ဆိုရင္ ဝါဆို ဝါေခါင္လို လမ်ဳိးေတြမွာဆိုရင္ ၃၅ဝဝ က်ပ္ နဲ႔ ၄ဝဝဝ က်ပ္ေလာက္အထိ ျမင့္တက္ လာလိမ့္မယ္လို႔ ကုန္သည္ေတြက ေမွ်ာ္လင့္ထားၾကပါတယ္။
    ၂ဝ၁ဝ မိုးရာသီမွာ ေစ်းႏႈန္းေတြ ျမင့္တက္လာေတာ့ လယ္သမားေတာ္ ေတာ္မ်ားမ်ားဟာ မိေက်ာင္းကြမ္း ဖတ္ကို လယ္နံကပ္ေတြမွာတင္ မဟုတ္ေတာ့ဘဲ လယ္ယာေျမေတြ အထဲမွာပါ လိုက္လံစိုက္ပ်ဳိးလာၾက တာေတြ႕ရပါတယ္။ ေျမေပါမ်ားတဲ့ လယ္သမားေတြက ေျမပိုေတြအားလံုး မွာ မိေက်ာင္းကြမ္းဖတ္ကိုသာ စိုက္ ပ်ဳိးလိုက္ၾကပါတယ္။ လုပ္သားနဲ႔ ကြၽဲႏြားေပါမ်ားတဲ့ လယ္ပိုင္ရွင္ႀကီး ေတြ အေနနဲ႔ကေတာ့ ထယ္ထြန္း၊ ထြန္နဲ႔ထြန္ၿပီးမွ အပင္ကိုခ်ဳိးၿပီး တစ္လံကိုတစ္ေတာင္ၾကား စိုက္ခိုင္း တယ္။ ႀကဲခင္းမလုပ္ၾကပါဘူး။ တစ္ပင္နဲ႔တစ္ပင္ ၁၈ လက္မျခား တယ္။ အပင္ပြားႏႈန္းေကာင္းတဲ့ အတြက္ ျဖစ္တယ္။ ေတာ္သလင္းလ ေလာက္မွာဆိုရင္ စိုက္ပင္ကို ၁၂ လက္မပဲျခားၿပီး စိုက္ပါတယ္။ ဘာ ေၾကာင့္လဲဆိုေတာ့ အပင္ပြားတဲ့ အခ်ိန္ တိုတဲ့အတြက္ေၾကာင့္ပါ။ တခ်ဳိ႕လယ္ သမားႀကီးေတြကေတာ့ စိုက္ပ်ဳိးတာ မလုပ္ေတာ့ဘဲ ႀကဲခင္းသာ လုပ္လိုက္  ၾကတာမ်ားပါတယ္။ ဘာ့ေၾကာင့္လဲ ဆိုေတာ့ အပင္ပြားတဲ့အခ်ိန္ တိုတဲ့ အတြက္ေၾကာင့္ပါ။ စိုက္မယ္ဆိုရင္ စိုက္ခက လယ္တစ္ကြက္ကို ၂ဝဝဝဝ က်ပ္ေပးရပါတယ္။ ႀကဲခင္းကေတာ့ ထယ္ထိုးၿပီး မိုးမရြာေသးခင္မွာ ႀကဲလိုက္ရပါတယ္။ မိုးရြာေနတဲ့အခ်ိန္ မွာႀကဲရင္ လံုးဝမေပါက္ပါဘူး။ အေစ့ ကေလးေတြဟာ မိုးေရထဲေမ်ာပါသြား ႏိုင္တာေၾကာင့္ပါ။ ႀကဲၿပီးၿပီဆိုရင္လဲ ဘာမွျပန္လွည့္ၾကည့္ စရာမလိုေတာ့ပါ ဘူး။ ရိတ္သိမ္းရမယ့္ အခ်ိန္အထိ ပစ္ထားလိုက္လို႔ရတဲ့ အပင္မ်ဳိးပါ။
    အခ်ဳိ႕လယ္သမားေတြဆို ေႏြရာ သီကတည္းက ထယ္လဲမထိုးဘဲ ေျမ ႀကီးအႏွံ႔ကို အေစ့ေတြလိုက္ႀကဲထား လိုက္ပါေတာ့တယ္။ မိေက်ာင္းကြမ္း ဖတ္ပင္ကလဲ အေစ့က်ရင္ အပင္ ေပါက္တဲ့မ်ဳိးပါ။ ႀကဲခင္းကမ်ဳိးပင္ကို အဖ်ားပိုင္းကေန ရွစ္လက္မေလာက္ ခ်ဳိးျဖတ္ယူၿပီး စိုက္ခင္းမွာ ျပန္စိုက္ ၾကတာပါ။ စိုက္ပင္ကႀကဲပင္ထက္ အဖူးပိုမ်ားၿပီး အေစ့ပိုထြက္တာ ေၾကာင့္ စိုက္ပ်ဳိးတဲ့အလုပ္ကို အလုပ္ ပိုေပမယ့္လဲ စိုက္ခ အကုန္ခံလို႔ စိုက္ပ်ဳိးၾကတာျဖစ္ပါတယ္။
    ေျမပိုမရွိတဲ့ လယ္သမားေတြ ကေတာ့ မိမိတို႔ပိုင္ဆိုင္တဲ့ေျမမွာဘဲ ကိုယ္တိုင္ထယ္ထိုး၊ ကိုယ္တိုင္ထြန္၊ ကိုယ့္မ်ဳိးကိုကိုယ့္ဟာကိုယ္ႀကဲလို႔ အပင္ျဖစ္လာတဲ့အခါမွာလဲ အပင္ရဲ႕ အဖ်ားပိုင္းကေန ၈ လက္မေလာက္၊ ၉ လက္မေလာက္ ခ်ဳိးၿပီး စိုက္ကြက္ ေဖာ္ထားတဲ့ေနရာေတြမွာ ကိုယ္တိုင္ ပဲ စိုက္ပ်ဳိးၾကေတာ့ စိုက္ခမကုန္ ေတာ့ပါဘူး။ ႀကဲခင္းၾကတဲ့ လယ္ သမားေတြအေနနဲ႔ ကြက္တိ ကြက္ က်ား ေပါက္လာတယ္ဆိုရင္ အပင္ ကိုခ်ဳိးၿပီး ဖာစိုက္ စိုက္ေပးရပါတယ္။ ဖာစိုက္ စိုက္တဲ့အခါ ငွားစိုက္မယ္ ဆိုရင္ ေလးတင္းဝင္ ပီနံအိတ္ႀကီး တစ္အိတ္ကို အပင္ ၄ဝဝဝ အထိ ထည့္ၿပီး တစ္အိပ္စိုက္ပ်ဳိးခ ၁ဝဝဝ က်ပ္ႏႈန္းေပးၿပီး အငွားစိုက္ၾကပါ တယ္။ ႏုတ္ခလဲ တစ္အိတ္ကို ၁ဝဝဝ က်ပ္ေပးရေတာ့ ႏုတ္စိုက္ဆိုရင္ တစ္ အိတ္ကို ၂ဝဝဝ က်ပ္ က်ပါတယ္။ လယ္ႀကီးတစ္ကြက္ကို အပင္ ၄ဝဝဝ ပါတဲ့ အိတ္ေပါင္း ရွစ္အိတ္၊ ဆယ္အိတ္ ကုန္ပါတယ္။ စိပ္စိပ္စိုက္ေလ အပင္ေရပိုကုန္ေလပါဘဲ။ စိုက္သူအဖို႔ ပိုအဆင္ေျပတဲ့သေဘာပါပဲ။ အိတ္မ်ား မ်ား ကုန္ေလ စိုက္သူက ပိုက္ဆံပိုရ ေလမို႔ပါပဲ။
    ၂ဝ၁၁ ေႏြရာသီရိတ္သိမ္းခ်ိန္မွာ ရိတ္သိမ္းခအျဖစ္ လယ္တစ္ကြက္ကို (လက္လံ ၄ဝ x ၄ဝ ပတ္လည္) အထူအပါးလိုက္ၿပီး ေစ်းႏႈန္းသတ္ မွတ္ပါတယ္။ အလြန္ထူတဲ့အကြက္ ဆိုရင္ ရိတ္ခ ၄ဝဝဝဝ က်ပ္၊ မထူ မပါးဆိုရင္ ရိတ္ခ ၃ဝဝဝဝ က်ပ္၊ ပါးတယ္ဆိုရင္ ၂ဝဝဝဝ က်ပ္၊ ပါးတဲ့အျပင္ က်ဲေနမယ္၊ အကြက္ လိုက္ အကြက္လိုက္ ပ်က္ေနမယ္ ဆိုရင္ က်ဲပါးလို႔သတ္မွတ္ၿပီး ရိတ္ခ ကို ၁၅ဝဝဝ က်ပ္ဆိုၿပီး သတ္မွတ္ ရိတ္ခိုင္းၾကပါတယ္။ ရိတ္သူကလဲ ႀကဲပါးအကန္႔မ်ဳိးကို ရိတ္မယ္ဆိုရင္ လယ္တစ္ကြက္ လူႏွစ္ေယာက္ ႏွစ္ ရက္တည္းနဲ႔ၿပီးႏိုင္ေလေတာ့ တြက္ေျခ ကိုက္တယ္လို႔ဆိုရမွာပါ။ အလြန္ထူတဲ့ အကန္႔မ်ဳိးဆိုရင္ေတာ့ လူႏွစ္ေယာက္ ရိတ္မယ္ဆိုရင္ ငါးရက္၊ ေျခာက္ရက္ ေလာက္ ရိတ္ရပါတယ္။ မိေက်ာင္း ကြမ္းဖတ္ရိတ္ရတာ စပါးရိတ္ရတာနဲ႔ မတူပါဘူး။ ရိတ္ၿပီးသား အပင္ရဲ႕ အ႐ိုးဟာ လက္၊ ေပါင္၊ ဗိုက္စတဲ့ေန ရာေတြကို မၾကာခဏဆိုသလို ထိုးမိ တတ္တာမို႔ အဓိက မ်က္စိမထိခိုက္ရ ေအာင္ အထူးသတိထားၿပီး ရိတ္ရပါ တယ္။ အထူးသျဖင့္ မနက္ပိုင္းမွာ ရိတ္လို႔ ေကာင္းၿပီး ညေနပိုင္းမွာ ရိတ္လို႔ မေကာင္းျပန္ပါဘူး။ ေနပူရွိန္ေၾကာင့္ အ႐ိုးေတြဟာ မာေက်ာေနတာမို႔ တံဇဥ္ မတိုးဘဲ ျဖေနတတ္ပါတယ္။ ဒါ ေၾကာင့္ မိေက်ာင္းကြမ္းဖတ္ရိတ္တဲ့ သူေတြဟာ မနက္ပိုင္းကို ဦးစားေပး ၿပီး ရိတ္ၾကတာမ်ားပါတယ္။
    ႀကဲခင္းမဟုတ္တဲ့ စိုက္ခင္း အကန္႔ေတြဟာ မ်ားေသာအားျဖင့္ အပင္တိုတတ္ပါတယ္။ စိုက္ပ်ဳိးခ်ိန္ ေနာက္က်ရင္ အပင္တိုတတ္တာမို႔ ရိတ္တဲ့အခါ ရိတ္သူအဖို႔ ခက္ခဲပါ တယ္။ တံဇဥ္နဲ႔ရိတ္လို႔  အဆင္မေျပ လို႔ လက္နဲ႔ဆြဲၿပီးႏုတ္ၾကရတာမ်ဳိးေတြ လဲရွိပါတယ္။ ႏုတ္တာပဲျဖစ္ေစ၊ ရိတ္ တာပဲျဖစ္ေစ၊ ရိတ္ၿပီးတဲ့ မိေက်ာင္း ကြမ္းဖတ္ေတြကို အစီးစီးရပါတယ္။ စီးတဲ့အခါ ေျမာက္ႀကိမ္ အရွည္ေလး ေတာင္ထြာရွိတဲ့ ႀကဳိးနဲ႔စီးရပါတယ္။ အဲဒီလိုစီးၿပီးသား အထံုးႀကီးတစ္ထံုး ကို စက္နဲ႔ေျ>ြခမယ္ဆိုရင္ ေျ>ြခခက ၃၅ဝ က်ပ္ကေန ၄ဝဝ က်ပ္ အထိေပးရပါ တယ္။ အခ်ဳိ႕အကန္႔ေတြကို အထံုး ျပတ္နဲ႔ ရိတ္ရတာမ်ဳိးလဲရိွပါတယ္။ ရိတ္ခကို အထံုးတစ္ထံုးအတြက္ ၂ဝဝ က်ပ္ေပးရၿပီး သယ္ပို႔ေပးရတဲ့ အခက ၅ဝ က်ပ္ေပးရေတာ့ အထံုး တစ္ထံုးကို စက္ေျ>ြခတဲ့ေနရာအေရာက္ ၂၅ဝ က်ပ္ကုန္က်ပါတယ္။ အဲဒါက အထံုးျပတ္နဲ႔ ရိတ္ရတဲ့အခါ ကုန္က် ရတဲ့စရိတ္ပါ။
    ၂ဝ၁ဝ ခုႏွစ္ မိုးရာသီမွာ စိုက္ပ်ဳိး ၿပီးစီးသြားတဲ့ မိေက်ာင္းကြမ္းဖတ္ေတြ ကို ၂ဝ၁၁ ေဖေဖာ္ဝါရီလမွာ စရိတ္ၾက ပါတယ္။ ရိတ္သိမ္းေနတဲ့အခ်ိန္မွာ တစ္ပိႆာရဲ႕ ေစ်းႏႈန္းဟာ ၄ဝဝဝ က်ပ္ ကေနစဖြင့္ၿပီး ဝယ္ၾကတာကို ေတြ႕ရပါတယ္။ အဝယ္ဒိုင္ေတြကလဲ အလုအယက္ဆိုသလို ဝယ္ယူၾကပါ တယ္။ အခ်ဳိ႕ကုန္သည္ေတြအေနနဲ႔ ရြာေပၚကို တက္ေရာင္းခ်တာကို မေစာင့္ေတာ့ဘဲ စက္ေလွငွားၿပီး ကြင္းေတြအထိ ဆင္းလို႔ဝယ္ယူၾကပါ တယ္။ ေငြလဲတစ္ခါတည္း အၿပီးေပး ေခ်ၾကပါတယ္။ မရိတ္ရေသးတဲ့ အခင္းေတြကိုလဲ ခင္းျပတ္စနစ္နဲ႔ ဝယ္ယူလာၾကပါတယ္။ အလု အယက္ဝယ္ယူၾကသလို ေစ်းကလဲ အတက္ျမန္လွပါတယ္။ ၄ဝဝဝ က်ပ္ကေန ေလး ငါးရက္အတြင္း ၄၅ဝဝ က်ပ္အထိ ခုန္တက္ေပးလို႔ ဝယ္ၾကပါတယ္။ ေနာက္ဆံုး ရိတ္ သိမ္းၿပီးသြားတဲ့အထိကို တစ္ပိႆာရဲ႕ ေစ်းႏႈန္းဟာ ၆ဝဝဝ က်ပ္ အထိ ျဖစ္သြားပါတယ္။ ေမွ်ာ္လင့္မထားတဲ့ ေစ်းႏႈန္းေတြနဲ႔ ေရာင္းလိုက္ရလို႔ လယ္သမားေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားဟာ တင္ရွိေနတဲ့ သိန္းဆယ္ဂဏန္းနဲ႔ခ်ီတဲ့ ေၾ<ြကးေတြအကုန္ ေက်ၾကတဲ့အျပင္ ကြၽဲမလံုေလာက္တဲ့ လယ္သမားက ကြၽဲဝယ္၊ ဟိုဟိုဒီဒီသြားလာႏိုင္ေအာင္ စက္ေလွဝယ္တဲ့ လယ္သမားက စက္ေလွဝယ္ၾကနဲ႔၊ အဲ့ဒီႏွစ္ မိေက်ာင္း ကြမ္းဖတ္ရာသီဟာ အ႐ုပ္ဆိုးသူ လယ္သမားတို႔ရဲ႕ ေအာင္ပြဲတစ္ခုလို႔ ဆိုရမွာပါ။ ႏွစ္ေပါင္းမ်ားစြာက လည္ ပင္းအထိျမဳပ္ေန တဲ့ ေၾကြးေတြကို ဖယ္ရွင္းျဖဳတ္ခ်ေပးႏိုင္ခဲ့တဲ့ မိေက်ာင္း ကြမ္းဖတ္ကို လာမယ့္ႏွစ္ ေႏြရာသီ အတြက္ အခုမိုးမွာ ႀကီးႀကီးက်ယ္ က်ယ္ စိုက္ၾကဖို႔ကို အားထားေနၾကၿပီ ျဖစ္ပါတယ္။
    မိန္းမလွကြၽန္းညိဳႀကီးရဲ႕ အေပၚ မွာလဲ မိေက်ာင္းကြမ္းဖတ္ပင္ေတြ အမ်ားအျပားရွိပါတယ္။ အဲ့ဒီကြၽန္း ႀကီးေပၚကို ထင္းေျခာက္အၿမဲ သြား ေရာက္ခုတ္ယူေနသူေတြက ေျပာပါ တယ္။ မိန္းမလွကြၽန္းႀကီးနဲ႔ အလြန္  နီးစပ္တဲ့ ရြာေတြက ကြၽန္းႀကီးေပၚက မိေက်ာင္းကြမ္းဖတ္ေတြကို ရသလို ခုတ္ယူႏုတ္ယူၾကၿပီး အေစ့ထုတ္ေရာင္းႏိုင္ခဲ့ၾကလို႔ ထင္းသမားေတြလဲ အေတာ္ေလး အဆင္ေျပသြားခဲ့တယ္ ဆိုတာကို ကြၽန္းႀကီးေပၚ အၿမဲေရာက္ ေနၾကသူ ထင္းသမားေတြက ေျပာျပ ပါတယ္။ အေလ့က်ေပါက္တဲ့ အပင္ ဟာ စိုက္ပ်ဳိးပင္ ဘဝကို ေျပာင္းလာတဲ့ အခါ အရင္ဆံုး ဘိုကေလးၿမဳိ႕နယ္နဲ႔ အမာၿမဳိ႕နယ္တို႔မွာ စၿပီး စိုက္ပ်ဳိးခဲ့ၾက ရာကေန အခုေတာ့ ျမစ္ဝကြၽန္းေပၚ ေဒသႀကီး တစ္ခုလံုးလိုလို စိုက္ပ်ဳိး ၾကတဲ့အျပင္ ရန္ကုန္တိုင္းေဒသႀကီး၊ ပဲခူးတိုင္းေဒသႀကီး၊ မြန္ျပည္နယ္၊ ကရင္ျပည္နယ္ႀကီးေတြမွာအထိ စိုက္ပ်ဳိးေနၾကပါၿပီ။ အဲ့ဒီလို ေဒသစံု က စိုက္ပ်ဳိးလာၾကတဲ့ အတြက္ ဒီႏွစ္ ေႏြရာသီ ရိတ္သိမ္းခ်ိန္မွာ ေမွ်ာ္လင့္ ထားသလိုျဖစ္မလာၾကတဲ့အတြက္ မိေက်ာင္းကြမ္းဖတ္ စိုက္ပ်ဳိးသူေတြထံ ကစၿပီး၊ ညည္းညဴသံေတြ က်ယ္ က်ယ္ေလာင္ေလာင္ ၾကားလာရပါ တယ္။ ဘာေၾကာင့္လဲဆိုေတာ့ ပိုးမ က်ဖူးတဲ့အပင္က ပိုးက်လာတာရယ္၊ ရိတ္သိမ္းေနစဥ္ အခ်ိန္မွာတစ္ပိႆာ ရဲ႕ ေစ်းႏႈန္းဟာ ၂၂ဝဝ က်ပ္က စဖြင့္ တာပါပဲ။ စိုက္ပ်ဳိးထုတ္လုပ္တဲ့ လယ္သမား ေတြက ယခင္ႏွစ္ကလို အဖြင့္ရဲ႕ အထက္ကို ဆက္တက္လိမ့္ ဦးမယ္လို႔ ေမွ်ာ္လင့္ၿပီး ရိတ္သိမ္းတဲ့ အလုပ္ကိုသာ အျမန္ၿပီးစီးဖို႔ လုပ္ ေဆာင္ၾကပါတယ္။ ဒါေပမယ့္လဲ ေစ်းႏႈန္းကေတာ့ ဆက္တက္တဲ့ဆီ မေရာက္ဘဲ က်တဲ့ဘက္ကို ဦးတည္ေန ပါတယ္။ ရာသီရဲ႕အစမွာ အဝယ္ဒိုင္ ေတြက တစ္ပိႆာကို ၂၂ဝဝက်ပ္က စဖြင့္ၿပီး ဝယ္ရာကေန ဆယ္ရက္ခန္႔ အၾကာမွာ ၂ဝဝဝ က်ပ္ျဖစ္လာပါ တယ္။ ေနာက္တျဖည္းျဖည္းနဲ႔ ဆင္းသြားလိုက္တာ ၁၆၅ဝ နဲ႔ ရပ္ တည္ေနပါတယ္။ အမွန္ေတာ့ မိေက်ာင္းကြမ္းဖတ္ဆိုတဲ့ သီးႏွံဟာ စားေသာက္ကုန္၊ လူသံုးကုန္ ပစၥည္း တစ္မ်ဳိးမဟုတ္ပါဘူး။ ျပည္တြင္းမွာ လဲ အသံုးမတည့္လွပါဘူး။ ျပည္ပ တ႐ုတ္ျပည္ဘက္ကို ပို႔လႊတ္ ေရာင္းခ်ရတဲ့ ကုန္ပစၥည္းတစ္မ်ဳိးပါ။ ေရႊလီ၊ ၾကယ္ေခါင္အထိ သြားေရာက္ ေရာင္းခ်ဖို႔ကလဲ အခက္အခဲ ျဖစ္ႏိုင္ ပါတယ္။ မူဆယ္ကေန တစ္ဆင့္ သြားေနၾကတဲ့ ျမန္မာကုန္ပစၥည္းေတြ ဟာ စားေသာက္ကုန္ပစၥည္းေတြ ျဖစ္ပါတယ္။ ဖရဲသီး၊ သရက္သီးနဲ႔ ပုစြန္ေျခာက္၊ ကဏန္းစတဲ့ ကုန္ေတြ သာ အထြက္မ်ားတာပါ။ ဒီႏွစ္ အတြက္ မိေက်ာင္းကြမ္းဖတ္အေနနဲ႔ မူဆယ္ကေနထြက္တာ မ်ားမ်ား စားစား မေတြ႕ရပါဘူးလို႔ မူဆယ္ၿမဳိ႕ကို ကဏန္းသြားေရာင္းခဲ့တဲ့ ကဏန္း ကုန္သည္တစ္ဦး ေျပာျပလို႔ သိရပါ တယ္။
    အမွန္ေတာ့ မူဆယ္၊ ေရႊလီ၊ ၾကယ္ေခါင္က မိေက်ာင္းကြမ္းဖတ္ အဝယ္ေတာ္ေတြနဲ႔ ရန္ကုန္က အဝယ္ေတာ္ေတြက လိုအပ္တဲ့ ကုန္ခ်ိန္ေလာက္ကိုသာ ဝယ္ယူဖို႔ ေဒသခံ အဝယ္ဒိုင္ေလးေတြကို ခိုင္းခဲ့ တာပါ။ ေစ်းႏႈန္းအေနနဲ႔ပါ ျပဳျပင္ ေရာင္းဝယ္ေစခဲ့ၾကတာပါ။ မိေက်ာင္း ကြမ္းဖတ္က မႏွစ္က ေႏြဦးမွာ စိုက္ပ်ဳိးေဒသအားလံုးရဲ႕ ထြက္ႏႈန္းဟာ ပိႆာခ်ိန္ ဆယ္သိန္းေလာက္ထိ ထြက္ခဲ့ပါတယ္။ မႏွစ္က အျမတ္ အစြန္းေတြ ျပင္းျပင္းထန္ထန္ ျမတ္ လိုက္ၾကေတာ့ ေဒသစံုမွာပါ လိုက္လံ စိုက္ပ်ဳိးလာၾကတာမို႔ အထြက္ႏႈန္းေတြ အထူးပိုခဲ့ပါတယ္။ ျမစ္ဝကြၽန္းေပၚ ေဒသတစ္ခုထဲမွာ မႏွစ္က ထြက္တဲ့ ႏႈန္းထက္ အဆ သံုးဆယ္ေလာက္ ပိုထြက္ခဲ့ပါတယ္။ မႏွစ္က ပိႆာခ်ိန္ သိန္းေပါင္း ဆယ္သိန္းထြက္တယ္ဆို အခုႏွစ္ အဆ သံုးဆယ္ပိုတဲ့အတြက္ ပိႆာခ်ိန္ သိန္းသံုးရာေလာက္အထိ ထြက္ခဲ့ေၾကာင္းကို မိေက်ာင္း ကြမ္းဖတ္ စိုက္ပ်ဳိးသူလဲျဖစ္၊ အဝယ္ ကုန္သည္တစ္ဦးလဲျဖစ္တဲ့ ေဘာဂဝတီ ေက်းရြာအုပ္စုက ဦးေအးလြင္က ေျပာျပပါတယ္။
    အခုဆိုရင္ မိေက်ာင္းကြမ္းဖတ္ တစ္ပိႆာကို ေဒသမွာ ၁၆ဝဝ က်ပ္နဲ႔ ေစ်းပိတ္ေနပါၿပီ။ ကုန္သည္ႀကီးမ်ားရဲ႕ လက္ထဲမွာရယ္၊ စိုက္ပ်ဳိးထုတ္လုပ္သူ လယ္သမားႀကီးေတြရဲ႕ လက္ထဲမွာ ရယ္ စုစုေပါင္း ပိႆာခ်ိန္ သိန္းႏွစ္ရာ ဝန္းက်င္ေလာက္ က်န္ရွိေနဦးမယ္ လို႔ ကုန္သည္ အသိုင္းအဝိုင္းက ေဝ ဖန္ေျပာဆိုေနၾကပါတယ္။ ကုန္သည္ ေတြရဲ႕ ခန္႔မွန္းခ်က္သာမွန္ခဲ့ ရင္ ေနာက္ သံုးႏွစ္ေလာက္ အထိ မိေက်ာင္း ကြမ္းဖတ္ စိုက္ပ်ဳိးတဲ့လုပ္ငန္းကို ရပ္ ဆိုင္းထားရပါလိမ့္မယ္။ လက္ရွိတည္ ေနတဲ့ တစ္ပိႆာကို ၁၆ဝဝ က်ပ္ ဆိုတဲ့ ႏႈန္းဟာလဲ ဝယ္သူမရွိဘဲ ျဖစ္ေနပါၿပီ။ ေက်းလက္ေဒသက နာဂစ္မုန္တိုင္းႀကီးရဲ႕ဒဏ္ကို ခံခဲ့ၾက ရတဲ့ လယ္သမားေတြ နဲ႔ ေဒသခံဆင္း ရဲသား လက္လုပ္လက္စားေတြရဲ႕ ဘဝ ကို ေခတၱခဏ ၾကည္ႏူးပီတိျဖစ္ေစခဲ့ တဲ့ မိေက်ာင္းကြမ္းဖတ္ေခၚ ပင္လယ္ ႏွမ္းဟာ ေစ်းကြက္ထဲက အၿပီးထြက္ ခြာမွာေတာ့ မဟုတ္ေသးပါဘူးလို႔ ထင္ျမင္မိ ပါတယ္ခင္ဗ်ား...။