ဂလုိဘယ္စီးပြားေရး အေပၚမွာ တ႐ုတ္ႏုိင္ငံရဲ႕ ၾသဇာအာဏာက တစ္စတစ္စ ျမင့္တက္လာတယ္။ စစ္ ေရးအရွိန္အဝါ အသုံးျပဳႏိုင္မႈ စြမ္း ရည္ကလဲ တျဖည္းျဖည္း ႀကီးမား လာတယ္။ ဒီေတာ့ အေမရိကန္ ျပည္ ေထာင္စုနဲ႔ တ႐ုတ္ႏုိင္ငံတုိ႔အၾကား ယွဥ္ၿပဳိင္မႈဟာ မလြဲမေရွာင္သာ ျဖစ္ေပၚ လာႏုိင္တယ္။

          ႏွစ္ႏုိင္ငံစလုံးက ေခါင္းေဆာင္ ေတြကေတာ့ အေကာင္းျမင္ဝါဒ ကုိင္စြဲၿပီး ႏွစ္ႏုိ္င္ငံအၾကား ထိပ္တုိက္ ေတြ႕မႈမျဖစ္ရေအာင္ ေရွာင္ကြင္းႏုိင္ၾက လိမ့္မယ္လုိ႔ ယူဆၾကတယ္။ ဒါေပ မယ့္ ပညာတတ္ဆန္းစစ္ေဝဖန္ၾကသူ အေတာ္မ်ားမ်ားက ဒီလုိမထင္ၾက ဘူး။ အေမရိကန္အတြက္ တ႐ုတ္ ဟာ တကယ့္ စိန္ေခၚမႈႀကီးတစ္ခု ျဖစ္ေနတယ္။

          တုိးတက္လာတဲ့ အာဏာပါဝါ  ဟာ ဂလုိဘယ္ စနစ္ထဲမွာ ပုိၿပီး ၾသဇာတိကၠမ ရွိေအာင္ ႀကဳိးပမ္း တယ္။ က်ဆင္းလာတဲ့ အာဏာပါဝါ ကလဲ တစ္ပြဲတစ္လမ္း မစမ္းဘဲနဲ႔ ေတာ့ ေခါင္းငု႔ံခံမွာမဟုတ္ဘူး။ တ႐ုတ္နဲ႔ အေမရိကန္ႏုိင္ငံမ်ားၾကားမွာ ႏုိင္ငံေရးစနစ္ေတြ ကြဲျပားေနမႈက အဆုိးျမင္ဝါဒီေတြရဲ႕အျမင္မွာ စစ္ျဖစ္ ႏုိင္ေျခ ျမင့္ျမင့္မားမား ရွိတယ္လုိ႔ ယုံ ၾကည္ၾကတယ္။

          ဒါေပမယ့္ တစ္ခုေတာ့ရွိတယ္။ အျပည္ျပည္ဆုိင္ရာ ဆက္ဆံေရးမွာ လူ႔က်င့္ဝတ္ကလဲ အေရးပါတယ္။ အရွိကုိ အရွိအတုိင္းလက္ခံတဲ့ အစစ္ အမွန္ဝါဒ- Realism ဆုိတာက ႏုိင္ငံ ေရးသမားေတြဟာ စစ္ေရးနဲ႔ စီးပြား ေရး အင္အားႀကီးမားေရးအတြက္ သာ လုပ္ကုိင္ေဆာင္ၾကဥ္းၾကရမယ္ လုိ႔ ဆုိလုိတာမဟုတ္ပါဘူး။ ႏုိင္ငံ ေရး အာဏာပါဝါမ်ားအၾကား အျပည္ျပည္ဆုိင္ရာ ယွဥ္ၿပဳိင္မႈကုိ ဖန္ဆင္းပုံေဖာ္တဲ့ေနရာမွာ လူ႔က်င့္ ဝတ္ကလဲ တစ္ခန္းတစ္က႑ ပါဝင္ အသုံးေတာ္ခံႏုိင္ပါတယ္။

          ဒါက အသားလြတ္ႀကီးေျပာ တာေတာ့ မဟုတ္ပါဘူး။ ခ်င္-Qin ေခတ္မတုိင္မီက ကြမ္က်ီ-Guanzi ကြန္ျဖဴးစီးရပ္စ္-Confucius ရႊင္က်ီ Xun-zi,  မင္းစီးယပ္-Mencius တုိ႔ လုိ ေရွးတ႐ုတ္သေဘာတရားပညာ ရွင္ေတြရဲ႕ က်မ္းေတြဆီက ထြက္ ေပၚလာတဲ့ အေတြးအျမင္တစ္ရပ္ ျဖစ္ တယ္။ သူတုိ႔တစ္ေတြရဲ႕ အင္မတန္ အေရးပါတဲ့ ထုိးထြင္းျမင္သိမႈ တစ္ ရပ္ကေတာ့ အျပည္ျပည္ဆုိင္ရာမွာ ၾသဇာေညာင္းမႈအတြက္ အဓိက အခ်က္ဟာ ႏုိင္ငံေရး အာဏာ Political Power ျဖစ္တယ္။ ဒီႏုိင္ငံ ေရး အာဏာရဲ႕ ဗဟုိခ်က္မက်တဲ့ ပင္ကုိအရည္အခ်င္းဟာ လူ႔က်င့္ဝတ္  သိကၡာနဲ႔ ၿပီးျပည့္စုံတဲ့ ေခါင္းေဆာင္မႈ ျဖစ္တယ္။

          ျဖစ္ႏုိင္သမွ် က်င့္ဝတ္သိကၡာနဲ႔  အညီ ေဆာင္ရြက္ႏုိင္တဲ့ အုပ္ခ်ဳပ္သူ မ်ားဟာ ေရရွည္ေခါင္းေဆာင္မႈ ၿပဳိင္ ပြဲမွာ အၿမဲေအာင္ျမင္မႈ ရရွိတတ္ၾက တယ္။ ခရစ္ႏွစ္မတုိင္မီ ဘီစီ ၂၂၁ မွာ ခ်င္ဘုရင္ဟာ တ႐ုတ္ႏုိင္ငံကုိ  ရက္ရက္စက္စက္ ေပါင္းစည္းခဲ့ တယ္။ ဒါေပမယ့္ အဲဒီဘုရင္ရဲ႕ စုိးမုိး အုပ္ခ်ဳပ္မႈဟာ ၾကာရွည္မခံခဲ့ဘူး။ ဟန္ Han မင္းဆက္ ဧကရာဇ္ဘုရင္ ဝူ Wu ေလာက္ ေအာင္ျမင္မႈမရရွိခဲ့ဘူး။

          ဧကရာဇ္ ဘုရင္ဝူဟာ တရား ဥပေဒနဲ႔ အညီ အစစ္အမွန္ ဝါဒကို ကြန္ျဖဴးစီးရပ္စ္ရဲ႕ ညင္သာေပ်ာ့ေပ်ာင္း  မႈရွိတဲ့ အာဏာနဲ႔ ေရာေႏွာတြဲဖက္ၿပီး တုိင္းျပည္ကုိ ခရစ္မတုိင္မီ ဘီစီ ၁၄ဝ မွစၿပီး ဘီစီ ၈၆ အထိ စုိးမုိးအုပ္ ခ်ဳပ္ႏုိင္ခဲ့တယ္။

          ေရွးတ႐ုတ္ ဒႆနပညာရွင္ ရႊင္က်ီရဲ႕ အဆုိအရ ေခါင္းေဆာင္မႈ ပုံစံသုံးမ်ဳိးရွိတယ္။ လူသားဆန္တဲ့ အာဏာပုိင္-Humane Authority, ဗုိ္လ္ က်စုိးမုိးေရး-Hegemony, နဲ႔ ႏုိင္လုိ မင္းထက္ျပဳ ႀကီးစုိးမႈ-Tyranny  တုိ႔ျဖစ္တယ္။ လူသားဆန္တဲ့ အာဏာပုိင္ဆုိင္မႈ က ျပည္တြင္းမွာ ေရာ ျပည္ပမွာပါ ျပည္သူေတြရဲ႕ အသည္းႏွလုံးနဲ႔စိတ္ကုိ ဖမ္းယူ သိမ္း သြင္းႏုိင္တယ္။ ႏုိင္လုိမင္းထက္ ႀကီး စုိးမႈ ဆုိတာက စစ္အင္အားအေပၚ အေျခခံတယ္။ မလႊဲမေရွာင္သာ ရန္ သူေတြကို ဖန္ဆင္းတယ္။ ဗုိလ္က် စုိးမုိးမႈအာဏာပါဝါကေတာ့ ဒီႏွစ္ခု ၾကားမွာရွိတယ္။ ျပည္တြင္းက ျပည္ သူေတြအေပၚမွာလဲ ကလိမ္မက်တဲ့ အျပင္ ျပည္ပက မဟာမိတ္ေတြ  အေပၚမွာလဲ ကလိမ္ကက်စ္ မလုပ္ ဘူး။ ဒါေပမယ့္ က်င့္ဝတ္သိကၡာပုိင္း ဆုိင္ရာကိစၥေတြမွာ ဘာသာလဝါ ေန တတ္ၿပီး မဟာမိတ္ မဟုတ္သူေတြ အေပၚမွာ အၾကမ္းဖက္မႈ လုပ္တတ္ တယ္။

          ဒီသေဘာတရားေတြဟာ ယေန႔  ေခတ္အျမင္မွာ ကုန္ဆုံးသြားၿပီလုိ႔ ထင္မွတ္ၾကေပမယ့္ မ်က္ေမွာက္ ေခတ္နဲ႔ကိုက္ညီတာေတြရွိတယ္။ တစ္ခါက ဟင္နရီ ကစ္ဆင္းဂ်ား -Henry Kissinger က တ႐ုတ္ႏုိင္ငံ ျခားေရးမူဝါဒရဲ႕ေနာက္ကြယ္မွာ အင္ အားေကာင္းတဲ့ Óဏ္ပညာစြမ္းအား တစ္ရပ္အျဖစ္ ေရွးတ႐ုတ္လူမ်ဳိးေတြရဲ႕ ဝါဒစနစ္ရွိေနႏုိင္တယ္လုိ႔ ယုံၾကည္ ေၾကာင္း သူ ေျပာဆုိခဲ့ဖူးတယ္။

          ခ်င္ေခတ္မတိုင္မီက အစိတ္ စိတ္အႁမႊာႁမႊာ ကြဲအက္ခဲ့မႈဟာ ယေန႕ ေခတ္ရဲ႕ ဂလိုဘယ္အစိတ္စိတ္ အပိုင္း ပိုင္းကြဲျပားေနမႈနဲ႕ အသြင္တူတယ္။ အဲဒီေခတ္က ႏိုင္ငံေရးသေဘာတရား ပညာရွင္ေတြရဲ႕ ေဆးညႊန္းဟာ ဒီက ေန႕ေခတ္နဲ႕လဲ တိုက္႐ိုက္သက္ဆိုင္ လ်က္ရွိတယ္။ ဒါကေတာ့ က်င့္ဝတ္ သိကၡာျပည့္စံုတဲ့ ေခါင္းေဆာင္မႈ အတြက္ အေလးဂ႐ုမျပဳဘဲ စစ္ေရးနဲ႕ ႏိုင္ငံေရးအင္အားအေပၚ မွီခိုအားထား လြန္းတဲ့ ႏိုင္ငံမ်ားဟာ ေအာင္ျမင္မႈ မရဘဲ က်႐ႈံးႏိုင္တယ္ ဆိုတာပါပဲ။

          ကံဆိုးခ်င္ေတာ့ ဒီလိုအျမင္ေတြ ဟာ အခုလို စီးပြားေရးျပ႒ာန္းခံဝါဒ Economic Determinism ေခတ္ႀကီး မွာ သိပ္ၿပီး ၾသဇာေညာင္းမႈ မရွိေတာ့ ဘူး။ အစိုးရေတြကလဲ ဒီလိုအျမင္ေတြ ကို ေဟာင္ဖြာ ေဟာင္ဖြာ ဝန္ေဆာင္ မႈ-Lip Service ေလာက္ပဲေပးေနၾက ေတာ့တယ္။

          တ႐ုတ္အစိုးရကလဲ ကြန္ျမဴနစ္ ပါတီရဲ႕ ႏိုင္ငံေရးဦးေဆာင္မႈက တ႐ုတ္ျပည္ရဲ႕ စီးပြားေရးအံ့ဘနန္း တိုးတက္မႈရဲ႕ အေျခခံျဖစ္တယ္လို႕ ေၾ<ြကးေၾကာ္ခဲ့တယ္။ ဒါေပမယ့္ တ႐ုတ္အစိုးရက အေမရိကန္ျပည္ ေထာင္စုနဲ႕ ယွဥ္ၿပိဳင္မႈဟာ တကယ္ ကစားရမယ့္ တစ္ခုတည္းေသာ စီး ပြားေရးၿပိဳင္ကြင္းပဲလို႕ သတ္မွတ္လုပ္ ေဆာင္လ်က္ရွိတယ္။ အေမရိကမွာ က်ေတာ့ ႏိုင္ငံေရးသမားေတြက သူ တို႕ကိုယ္တိုင္ရဲ႕ ေခါင္းေဆာင္မႈဟာ အၿမဲေအာင္ပြဲခံေနရမယ္။ ဘယ္ေတာ့ မွ မဆံုး႐ႈံးဘူးလို႕ အခ်ိန္မွန္မွန္ ဟစ္ ေၾ<ြကးေနၾကတယ္။

          ႏွစ္ဘက္စလံုးက အစိုးရေတြ နားလည္သေဘာေပါက္သင့္တဲ့အခ်က္ က ႏုိင္ငံေရးေခါင္းေဆာင္မ်ားက ျပႆနာေတြအေပၚမွာ ေငြေတြပံုေအာ ျခင္းထက္ ဂလိုဘယ္စိုးမိုးေရးအတြက္ ၿပိဳင္ပြဲမွာ ဘယ္သူက ေအာင္ႏိုင္မယ္ ဆိုတာကို အဆံုးအျဖတ္ေပးတယ္ဆို တဲ့အေၾကာင္း သိထားသင့္ၾကတယ္။

          လူအေတာ္မ်ားမ်ားက လြဲမွားစြာ ယံုၾကည္ေနၾကတယ္။ တကယ္လို႕ တ႐ုတ္အေနနဲ႕ ႏိုင္ငံျခားဆက္ဆံေရး ကို ျမႇင့္တင္ေစခ်င္တယ္ဆိုရင္ စီးပြား ေရးေထာက္ကူေပးမႈေတြကို သိသိ သာသာ တိုးေပးသင့္တယ္ ဆိုၿပီး ေတာ့ေပါ့။ ဒါေပမယ့္ ခင္မင္ရင္းႏွီး မႈကို ေငြနဲ႕ဝယ္လို႕မရႏုိင္ဘူး။ ဒီလို နည္းနဲ႕ မိတ္ေဆြျဖစ္လာခဲ့တယ္ဆိုရင္ လဲ ခက္ခဲတဲ့အခ်ိန္ေတြရဲ႕ စမ္းသပ္မႈ ကို မခံႏိုင္ပါဘူး။

          ဒီလိုဆိုေတာ့ ကမၻာတစ္လႊားက လူေတြရဲ႕ အသည္းႏွလံုးကို တ႐ုတ္ အေနနဲ႕ ဘယ္လုိနည္းနဲ႕ ရယူႏိုင္မလဲ။ ေရွးတ႐ုတ္ဒႆနပညာရွင္ေတြရဲ႕ လမ္းညႊန္ခ်က္အရ ဒီလိုရယူႏိုင္ဖို႕ ကိုယ့္ႏိုင္ငံထဲမွာ ပထမစတင္က်င့္ သံုးၾကရမယ္။ လူသားဆန္တဲ့ အုပ္ခ်ဳပ္မႈကို မိမိတို႕ ျပည္တြင္းမွာ လိုအပ္တဲ့ ေမာ္ဒယ္တစ္ခု ပံုေဖာ္ဖန္ ဆင္းၿပီး စတင္ၾကရမယ္။ ဒီလိုလုပ္ ႏုိင္ရင္ ႏုိင္ငံျခားက ျပည္သူေတြလဲ စိတ္ပါဝင္စားလာလိမ့္မယ္။

          ဆိုလိုတာကေတာ့ တ႐ုတ္ႏိုင္ငံ ဟာ ၄င္းရဲ႕ ဦးစားေပးမႈကို စီးပြားေရး ဖြံ႕ၿဖိဳးတိုးတက္ေရးလမ္းစဥ္မွ ဖယ္ခြာ ၿပီး ခ်မ္းသာဆင္းရဲ သိပ္ၿပီးကြာျခားမႈ မရွိတဲ့ အတြဲဖက္ညီတဲ့ လူ႕အဖြဲ႕ အစည္းတစ္ရပ္ တည္ေဆာက္မႈဆီသို႕ ေရႊ႕ေျပာင္းရမယ္။ ေငြေၾကးကိုးကြယ္ မႈကို ထံုးတမ္းစဥ္လာ လူက်င့္ဝတ္ သိကၡာနဲ႕ အစားထိုးဖို႕ လိုအပ္တယ္။ ၿပီးေတာ့ ႏိုင္ငံေရးျခစားမႈကုိ ဆြဲႏုတ္ ပစ္ၿပီး လူမႈေရးတရားမွ်တမႈနဲ႕ အစား ထိုးရမယ္။

          အျခားႏုိင္ငံေတြနဲ႕ ပတ္သက္ရင္ တ႐ုတ္ႏုိင္ငံအေနနဲ႕ အေမရိကန္ျပည္ ေထာင္စုနဲ႕ ယွဥ္ၿပိဳင္ႏုိင္ဖို႕အတြက္ လူ သားဆန္တဲ့ စိုးမိုးအုပ္ခ်ဳပ္မႈကုိ ခင္း က်င္းျပသဖို႕လိုတယ္။ အေမရိကန္ ႏိုင္ငံဟာ ကမၻာ့အႀကီးမားဆံုး ဗိုလ္ က်စိုးမိုးေရး အာဏာပါဝါ Hege-monic Power ျဖစ္ေနဆဲျဖစ္တယ္။ ဗိုလ္က်စိုးမိုးေရးကုိ စစ္အင္အား ေတာင့္တင္းခိုင္မာမႈက ေက်ာ ေထာက္ေနာက္ခံေပးထားတယ္။ ဒီ အခ်က္က အေမရိကန္ျပည္ေထာင္စု မွာ ဘာေၾကာင့္မဟာမိတ္ေတြ အမ်ား အျပားရွိေနသလဲဆိုတာကို ေဖာ္ညႊန္း တယ္။

          သမၼတအိုဘားမားဟာ အာဖဂန္ နစၥတန္၊ အီရတ္နဲ႕ လစ္ဗ်ားႏုိင္ငံေတြ မွာ မဟာဗ်ဴဟာအမွားေတြ ျပဳလုပ္ခဲ့ ေပမယ့္ အေမရိကန္ႏိုင္ငံဟာ တစ္ ၿပိဳင္တည္းမွာ ႏိုင္ငံျခားစစ္ပြဲသံုးပြဲ ဆင္ ႏႊဲႏုိင္ေၾကာင္း ျပသခဲ့တယ္။ ႏႈိင္းယွဥ္ ေျပာရရင္ တ႐ုတ္စစ္တပ္ဟာ ၁၉၈၄ ခုႏွစ္ ဗီယက္နမ္နဲ႕ တိုက္ခိုက္ခဲ့ရတဲ့ စစ္ပြဲေနာက္ပိုင္းကာလမွစၿပီး ဘယ္ စစ္မွာမွ ပါဝင္ပတ္သက္မႈမရွိခဲ့ေသး ဘူး။ တ႐ုတ္စစ္သားေတြကို မဆို ထားနဲ႕ တ႐ုတ္အဆင့္ျမင့္ စစ္ဗိုလ္ ႀကီးေတြေတာင္မွ စစ္ေျမျပင္အေတြ႕ အႀကံဳမရွိၾကဘူး။

          အေမရိကန္ႏိုင္ငံဟာ တ႐ုတ္ ထက္ပိုၿပီး ကမၻာ့အျခားႏိုင္ငံေတြနဲ႕ အရည္အေသြးအရေရာ အေရအတြက္ မွာပါ ေကာင္းမြန္တဲ့ဆက္ဆံေရးေတြ ရွိတယ္။ အေမရိကန္ႏိုင္ငံမွာ တရား ဝင္စစ္မဟာမိတ္ႏိုင္ငံေပါင္း ၅ဝ ေက်ာ္ရွိတယ္။ တ႐ုတ္မွာ တစ္ႏုိင္ငံ မွမရွိဘူး။ ေျမာက္ကုိရီးယားနဲ႕ ပါကစၥ တန္ႏိုင္ငံေတြဟာ တ႐ုတ္ရဲ႕တစ္ဝက္ တစ္ပ်က္မဟာမိတ္ေတြသာျဖစ္တယ္။

          ေျမာက္ကုိရီးယားနဲ႕ တ႐ုတ္ ႏုိင္ငံဟာ ၁၉၆၁ ခုႏွစ္မွစၿပီး တရား ဝင္မဟာမိတ္ဖြဲ႕ခဲ့ၾကေပမယ့္ ပူးတြဲ စစ္ ေရးေလ့က်င့္မႈလုပ္တာလဲ မရွိခဲ့တဲ့ အျပင္ တ႐ုတ္က ေျမာက္ကိုရီးယား ကို လက္နက္မေရာင္းခ်ခဲ့တဲ့ ကာလ ဟာ ဆယ္စုႏွစ္နဲ႕ ခ်ီခဲ့ၿပီျဖစ္တယ္။ တ႐ုတ္နဲ႕ ပါကစၥတန္ႏိုင္ငံၾကားမွာ သိသိသာသာ စစ္ေရးပူးေပါင္းေဆာင္ ရြက္မႈေတြ ရွိေပမယ့္ ႏွစ္ႏိုင္ငံကို ေႏွာင္ ဖြဲ႕ထားတဲ့ တရားဝင္မဟာမိတ္ဖြဲ႕မႈ မရွိ ပါဘူး။

          တ႐ုတ္ျပည္ဟာ ေရွ႕ကို တက္ လွမ္းႏိုင္ဖို႕အတြက္ ခင္မင္ရင္းႏွီးကြၽမ္း ဝင္တဲ့ အျပည္ျပည္ဆိုင္ရာ အသိုက္ အဝန္းတစ္ခုကုိ ထုဆစ္ပံုေဖာ္ခ်င္ တယ္ဆိုရင္ အေမရိကန္တို႕ထက္ သာလြန္ေကာင္းမြန္တဲ့ သံခင္းတမန္ ခင္းနဲ႕ စစ္ေရးဆက္ဆံမႈေတြျပဳလုပ္ဖို႕ လိုအပ္တယ္။

          တကယ္ေတာ့ ဘယ္အင္အား ႀကီးႏိုင္ငံကမွ ကမၻာတစ္လႊား ရွိသမွ် ႏိုင္ငံေတြအားလံုးနဲ႕ မိတ္ျဖစ္ေဆြျဖစ္ ဆက္ဆံဖို႕ဆိုတာ မျဖစ္ႏိုင္ဘူး။ ဒီေတာ့ တ႐ုတ္နဲ႕ အေမရိကန္ျပည္ ေထာင္စုၾကားမွာ အဓိက ယွဥ္ၿပိဳင္ရ မယ့္အခ်က္က ဘယ္သူ႕မွာ အရည္ အေသြးအဆင့္အတန္း ျမင့္မားတဲ့ မိတ္ေဆြႏိုင္ငံမ်ား ရွိႏိုင္မလဲ ဆိုတဲ့ အခ်က္ပါပဲ။ ဒီလိုျဖစ္လာႏုိင္ဖို႕က တ႐ုတ္ႏိုင္ငံအေနနဲ႕ အေမရိကန္ျပည္ ေထာင္စုထက္ သာလြန္ေကာင္းမြန္ တဲ့ အဆင့္ျမင့္ က်င့္ဝတ္သိကၡာ ေခါင္းေဆာင္မႈေပးႏုိင္ဖို႕ လိုတယ္။

          ၿပီးေတာ့ အခုအခါ တ႐ုတ္ႏိုင္ငံ ဟာ အေရွ႕က ေနဝန္းထြက္ေပၚသည့္ အလား အာဏာပါဝါနဲ႕ အရွိန္အဝါ ျမင့္မားလာတာကို ကိုယ့္ဘာသာ ကိုယ္ အသိအမွတ္ျပဳၿပီး မိမိရဲ႕ အဆင့္အတန္းနဲ႕ ေလ်ာ္ညီစြာပါရွိလာ တဲ့ တာဝန္ေတြကိုလဲ ထမ္းေဆာင္ဖို႕  လာမယ့္ဆယ္စုႏွစ္အတြင္းမွာ တ႐ုတ္ ျပည္ရဲ႕ ေခါင္းေဆာင္သစ္ေတြကို ယဥ္ ေက်းမႈေတာ္လွန္ေရး-Cultural Revolution ရဲ႕ ပင္ပန္းဆင္းရဲမႈ အေတြ႕အႀကံဳရွိခဲ့ဖူးတဲ့ မ်ဳိးဆက္သစ္ ေတြထဲမွ ေရြးခ်ယ္ၾကရေတာ့မယ္။ သူတို႕တစ္ေတြဟာ မဆုတ္မနစ္ ျပတ္ျပတ္သားသား လုပ္ကိုင္တတ္သူ ေတြျဖစ္ႏိုင္တယ္။ ႐ုပ္ဝတၴဳအက်ဳိး အျမတ္ထက္ ႏိုင္ငံေရးသေဘာတရား ေတြကို အမြန္အျမတ္ တန္ဖိုးထားသူ ေတြျဖစ္လာႏိုင္တယ္။

          ဒီေခါင္းေဆာင္သစ္ေတြဟာ ကမၻာ့ဇာတ္ခံုေပၚမွာ ႀကီးမားက်ယ္ ျပန္႕တဲ့ အခန္းက႑တစ္ခုမွာ ပါဝင္ အသံုးေတာ္ခံသင့္တယ္။ အင္အား နည္းႏိုင္ငံေတြအေပၚမွာ ပိုၿပီးလံုၿခံဳေရး အကာအကြယ္ေပးသင့္တဲ့အျပင္ စီး ပြားေရးအေထာက္အကူေတြလဲ ေပး သင့္တယ္။ ဒါရဲ႕ဆိုလိုခ်က္ကေတာ့ တ႐ုတ္ႏိုင္ငံအေနနဲ႕ အေမရိကန္ျပည္ ေထာင္စုကို ႏိုင္ငံေရးအရ၊ စီးပြားေရး အရနဲ႕ နည္းပညာအရ ယွဥ္ၿပိဳင္ေရး ျဖစ္တယ္။

          ဒီလိုယွဥ္ၿပိဳင္မႈေၾကာင့္ တ႐ုတ္နဲ႕ အေမရိကန္ႏိုင္ငံအၾကားမွာ သံတမန္ ေရးရာတင္းမာမႈေတြျဖစ္ေပၚလာႏိုင္ ေပမယ့္ စစ္ေရးအရ ထိပ္တိုက္ေတြ႕ ႏုိင္တဲ့အႏၲရာယ္ေတာ့ရွိမွာမဟုတ္ဘူး။ ဘာေၾကာင့္လဲဆိုေတာ့ အနာဂတ္ယွဥ္ ၿပိဳင္ေရးဟာ အေမရိကန္ျပည္ေထာင္ စုနဲ႕ ဆိုဗီယက္ယူနီယံအၾကား ယွဥ္ ၿပိဳင္ခဲ့မႈနဲ႕ ကြာျခားတယ္။ မတူဘူး။

          တ႐ုတ္ေရာ၊ အေမရိကန္ႏုိင္ငံ ကပါ ၄င္းတို႕ရဲ႕အက်ဳိးစီးပြားကို ကာ ကြယ္ဖို႕အတြက္ ဒါမွမဟုတ္ သဘာဝ သယံဇာတရင္းျမစ္ေတြနဲ႕ နည္းပညာ ရရွိေရးအတြက္ ကိုယ္စားျပဳစစ္ပြဲေတြ Proxy Wars ခင္းက်င္းစရာမလိုဘူး။

          တ႐ုတ္အေနနဲ႕ ကမၻာ့ေခါင္း ေဆာင္မႈအဆင့္ကို တက္လွမ္းႏိုင္ဖို႕ ႀကိဳးပမ္းမႈနဲ႕ အေမရိကန္ႏိုင္ငံရဲ႕ ပစၥကၡအေျခအေနကို ထိန္းသိမ္းထား ႏိုင္ဖို႕အားထုတ္မႈဟာ တကယ္ေတာ့ အၾ<ြကင္းသုညဂိမ္း-Zero-Sum Game သာျဖစ္တယ္။ ကမၻာ့ျပည္သူ ေတြရဲ႕ အသည္းႏွလံုးနဲ႕စိတ္ကုိ ဆြဲ ေဆာင္ဖမ္းစားဖို႕ ႀကိဳးပမ္းအားထုတ္ မႈသာျဖစ္ၿပီး အႏိုင္အ႐ႈံးဟာ ကမၻာ့ ျပည္သူေတြအေပၚမွာသာမူတည္တယ္။ သူတို႕ကပဲ အဆံုးအျဖတ္ေပးႏုိင္ တယ္။

          လက္ေတြ႕မွာေတာ့ ေရွးတ႐ုတ္ ဒႆနပညာရွင္ေတြ ေဖာ္ညႊန္းခဲ့သလို လူသားဆန္တဲ့ အာဏာပိုင္မႈကို ေဖာ္ ေဆာင္ၿပီး လက္ဝါးေပၚတင္ျပႏုိင္တဲ့ ႏိုင္ငံကသာ ေအာင္ႏုိင္သူျဖစ္လာမွာပါ။

မင္းေရႊေမာင္

Ref: Yan Xuetong:"How China can defeat America" International Herald Tribune, Nov-21-2011.

Note: Yan Xuetong သည္ Tsinghua University မွ Institute of Modern International Relations ၏ဌာနမႉးႏွင့္ ပါေမာကၡျဖစ္ၿပီး "Ancient Chinese Thought, Modern Chinese Power"  စာအုပ္ေရးသားခဲ့သူလည္းျဖစ္ ပါသည္။