ေရႊညာသားတို႔ ၿမဳိ႕သာနတ္ပြဲကေတာ့ လႊတ္စည္တဲ့နတ္ပြဲေပါ့ဗ်ာ။ ပခုကၠဴ နယုန္ပြဲေတာ္အၿပီး ၿမဳိ႕သာနတ္ပြဲကိုကူး ၿမဳိ႕သာနတ္ပြဲအၿပီး ပခုကၠဴကမၼနယ္ ေဂါတမဘုရားပြဲ ႏႊဲေပ်ာ္ေစ်းေရာင္း ဆယ္ႏွစ္ပြဲေစ်းသည္တို႔ ဟန္က်လွသေပါ့ဗ်ာ။
    ၿမဳိ႕သာနတ္ပြဲက ၿမဳိင္ၿမဳိ႕နယ္၊ ၿမဳိ႕တင္ၿမဳိ႕သာရြာအနီးမွာ က်င္းပတာကလား၊ လဆန္း ၈ ရက္ေန႔ကေတာ့ ႀကိတ္ႀကိတ္တိုးေပါ့ ဗ်ာ။ ေစ်းပိတ္႐ံုးပိတ္ေက်ာင္းပိတ္ဆိုရင္ တိုးလို႔ေတာင္မရတဲ့ပြဲေပါ့။
    ပခုကၠဴနဲ႔ နတ္ပြဲအသြားအျပန္က ၂ဝဝဝ ရွိတယ္။ ကိုႀကီးေက်ာ္ပြဲလို ေရမျဖတ္ရဘူး။ တစ္နာရီသာသာနဲ႔ ပြဲခင္းေရာက္တယ္။ သြားလမ္းလာလမ္းလြယ္တယ္။ သည္ႏွစ္ ဧရာဝတီတံတားႀကီးေၾကာင့္ ေရအေရွ႕ဘက္က ျမင္းၿခံေတာင္က ပုဂံ-ေညာင္ဦး-ငါ့သေရာက္နယ္က လူေတြပါလာၾကသတဲ့ဗ်ာ။
    ၿမဳိ႕သာကိုးၿမဳိ႕ရွင္က ဘီယာမႀကဳိက္၊ ဝီစကီမႀကဳိက္ဘူးတဲ့၊ သူ႔အႀကဳိက္ ပဒတ္သားနဲ႔ မက်ည္းရြက္ခ်က္ေပါ့ဗ်ာ။ ပဒတ္သား မရွိတဲ့နယ္က်ေတာ့ ထမင္းျဖဴနဲ႔မုန္႔အျဖဴအနီနဲ႔ ဆက္သေစတဲ့ဗ်ာ။ ၿမဳိ႕ကလာတဲ့သူေတြက်ျပန္ေတာ့ ဆန္ႏို႔ဆီဗူး တစ္ဗူး၊ ေငြငါး မတ္ေပါ့။ ခုေခတ္က်ေတာ့ ၁ဝ လႉလႉ၊ ၁ဝဝ လႉလႉ၊ ၁ဝဝဝ လႉလႉ ရတယ္ေပါ့ဗ်ာ။ ဆက္သရတယ္ေပါ့ ဗ်ာ။ ပခုကၠဴနဲ႔ မိုင္ ၂ဝ ေဝးတယ္။ ၿမဳိင္နဲ႔ ၆ မိုင္ေဝးတယ္။ ပခုကၠဴၿမဳိင္ကားလမ္းမအတိုင္းသြားရၿပီး ေက်ာက္ေဆာင္ အလြန္ ကြၽဲပုတ္ရြာလမ္းခြဲအတိုင္း ၃ မိုင္ခန္႔ဝင္ရတယ္။ ၁၅ မိနစ္နဲ႔ ပြဲခင္းက်ယ္က်ယ္ လူအုပ္အုပ္ကိုေတြ႕ျမင္ႏိုင္ၿပီေပါ့ ဗ်ာ။ ႏြားလွည္းေတြ၊ လွည္းေတြကလည္း ဘာမ်ားသလဲမေမးနဲ႔ ေစ်းေရာင္းရင္းလိုအပ္တာဝယ္ရင္း နတ္ပြဲတက္ရင္း ရြာလံုးကြၽတ္၊ နယ္လံုးကြၽတ္လာၾကတာ ကလား။ ေဒသ ထြက္ကုန္ကလည္း စစ္ေခ်းကလည္း ခ်ဳိဆိုေတာ့ကာ ပခုကၠဴ ၿမဳိင္၊ ေရစႀကဳိက လူေတြ သူေဌးေတြလာၾက၊ ဝယ္ၾက နတ္ကပ္ၾက နဲ့ေပါ့ဗ်ာ။ ႏြားေက်ာင္းသား သနပ္ခါးက ပိုစစ္တယ္။ ပိုေစ်းခ်ဳိတယ္။ သူတို႔က ေျခလ်ငနဲ႔ပြဲလာရင္း လမ္းမွာအေလ့က်ေပါက္ေနတယ္။ သနပ္ခါးကိုခုတ္လာ ပြဲေစ်းမွာေရာင္းၿပီး လိုအပ္တာဝယ္ျပန္ပါသတဲ့။ ဒါကို ေဒါက္တာသက္လြင္က နတ္ပြဲႏႊဲေပ်ာ္ရင္း ရွင္းျပပါတယ္။ သနပ္ခါးသီးေဆးျမစ္၊ ေဆးဥ၊ လွည္းအိမ္၊ ေဆာင္ဟန္း၊ လွည္းဘီး၊ ဆန္ေကာ၊ ဆန္ခါမ်ား စသည္ စသည့္ ေက်းလက္ သံုး ေတာင္သူသံုးပစၥည္းေတြ ေဒသထြက္သီးႏွံသစ္ျမစ္ဥ သစ္ဥေတြလႈိင္လႈိင္ေပါတဲ့နတ္ပြဲမို႔ တစ္ေခါက္တစ္ခါ အေရာက္လာေနာက္ တစ္ခါ ဆက္ခါဆက္ခါလာခ်င္ၾကမွာမို႔ အထူးဖိတ္ေခၚလိုက္ပါရဲ႕ဗ်ာ။