လမ္းမတန္းရွိ ေျမညီထပ္ အားလံုးလိုလိုဟာ အေရာင္းဆိုင္ေတြ ခ်ည္းပါပဲ။ ဒီအေရာင္းဆိုင္ေတြထဲမွာ စားေသာက္ဆိုင္နဲ႔ ယမကာ ပါ ေရာင္းၾကတဲ့စတိုးဆိုင္ေတြက အမ်ားစုပါ။ ဂြတၱလစ္မင္းလမ္းကေန တာေမြ အဝိုင္းအထိ ေရတြက္မယ္ဆိုရင္ စားေသာက္ဆိုင္က အနည္းဆံုးဆယ္ဆိုင္ပဲ။ ပိုရင္ပိုမယ္၊ မေလ်ာ့ဘူး။
    ကြၽန္ေတာ့္အတြက္ေတာ့ အေတာ္အဆင္ေျပတာေပါ့။ အေသာက္အစားေလး ဝါသနာပါသူ မိတ္ေဆြaတြေရာက္ လာရင္ ေဝးေဝးသြားစရာ မလိုေတာ့ဘူး။ ဒီဆယ္ဆိုင္ထဲက အသန္႔ရွင္းဆံုး၊ ဝန္ေဆာင္မႈ အ ေကာင္းဆံုးလို႔ ထင္ရတဲ့ ဆိုင္ထဲဝင္၊ ဧည့္ခံလိုက္႐ံုပါပဲ။ ေအးဗ်၊ အသန္႔ရွင္း ဆံုး၊ ဝန္ေဆာင္မႈအေကာင္းဆံုးလို႔ ေရးမိလိုက္ေတာ့ ေရးလက္စကို ဘရိတ္အုပ္လိုက္ရတယ္။ ဘာေၾကာင့္လဲဆိုေတာ့ အသန္႔ရွင္းဆံုး၊ ဝန္ေဆာင္မႈအေကာင္းဆံုးဆိုတဲ့ဆိုင္မ်ဳိး ရွိေရာရွိရဲ႕လားလို႔ ကိုယ့္ကိုယ္ကို ျပန္ေမးၾကည့္မိ လိုက္လို႔ေပါ့ဗ်ာ။ ေအးေလ၊ စင္းလံုးေခ်ာဆိုတာကေတာ့ မရွိသေလာက္ပါ။ အႏူေတာကလူေခ်ာ အဆင့္ေလာက္ရွိတဲ့ စားေသာက္ ဆိုင္တခ်ဳိ႕ေတာ့ရွိပါတယ္။
    တကယ္ေတာ့ ကြၽန္ေတာ္က စားေသာက္ဆိုင္ေရြးသူပါ။ ေက်ာခ်င္း ကပ္ထိုင္ရတဲ့ ဆိုင္မ်ဳိးကိုေရွာင္ပါ တယ္။ ေနရာလြတ္ မရွိေလာက္ေအာင္ ျပည့္က်ပ္ေနတဲ့ဆိုင္မ်ဳိးကိုေရွာင္ပါတယ္။ တံေတြးတဗ်စ္ဗ်စ္ေထြးေထြးေနတဲ့၊ လူေတြအဝင္မ်ားတဲ့ဆိုင္မ်ဳိးေရွာင္ပါ တယ္။ ပတ္ဝန္းက်င္ မဲ့ လူမ်ားစုထိုင္ၾကတဲ့ ဆိုင္မ်ဳိးကို ေရွာင္ပါတယ္။ 'ေရွာင္ပါတယ္'ေတြ သိပ္မ်ားေတာ့ သိပ္မထိုင္ျဖစ္ေတာ့ ဘူး။ ဧည့္ခံစရာႀကဳံမွ ထိုင္ျဖစ္ေတာ့ တယ္။
    ကြၽန္ေတာ္ကေန႔တိုင္း တစ္ခြက္ တစ္ဖလား (က်န္းမာေရးအတြက္) ေသာက္သံုးခဲ့တာၾကာပါၿပီ။ ဒါေၾကာင့္ အိမ္မွာပဲ မျပတ္ေဆာင္ထားၿပီး ေသာက္ပါတယ္။ Red တို႔၊ Black တို႔ကိုေတာ့ အၿမဲမေဆာင္ႏိုင္ပါဘူး။ High Commissioner  ေလာက္၊ High Class ေလာက္၊ Mandalay Rum  ေလာက္ပဲ ေဆာင္ႏိုင္ပါတယ္။
    အဲ- Mandalay Rum  ဆိုမွ သူနဲ႔ ပတ္သက္လို႔ ေျပာခ်င္ေနတာေလး အမွတ္ရလာတယ္။ သူနဲ႔ပတ္သက္လို႔ ႏွစ္ခ်က္ေျပာ ခ်င္တယ္။ တစ္-အရ သာ ႏွစ္မ်ဳိးျဖစ္ေနတယ္။ ႏွစ္-ေရာင္း ေစ်းေတြတစ္ဆိုင္နဲ႔တစ္ဆိုင္ မတူၾက ဘူး။ နည္းနည္းကြာေနတယ္။ အရ သာႏွစ္မ်ဳိးဆိုတာက တစ္ပုလင္းမွာ ဘာနံ႔မွမပါလို႔ေသာက္ရတာ အဝင္ေခ်ာတယ္။ ကုန္သြားလို႔ ေနာက္တစ္ ပုလင္းထပ္ ဝယ္ေသာက္ၾကည့္ေတာ့ ပိုးဟပ္နံ႔နည္းနည္းထြက္ေနတယ္။ ဒီအနံ႔မ်ဳိးပါလာရင္ ေသာက္ရတာ လံုးဝအရသာမရွိေတာ့ဘူး။ ဒါနဲ႔ စံုစမ္း ၾကည့္ေတာ့ အစိုးရထုတ္နဲ႔ကုမၸဏီထုတ္ႏွစ္မ်ဳိးရွိတယ္လို႔ေျပာၾကတယ္။ ဒါေပမယ့္ Label က တစ္ပံုစံတည္းပဲ။ ဒီေတာ့ ကြၽန္ေတာ္က Mandalay Rum  အတုမ်ား ရွိေနသလားလို႔ ႐ိုး႐ိုး ပဲ သံသယဝင္မိလိုက္တယ္။ ဒီေနရာ မွာ တစ္ခုေျပာခ်င္တာက ပိုးဟပ္နံ႔ ထြက္တဲ့ ပုလင္းေရာင္းတဲ့ဆိုင္နဲ႔ ပိုးဟပ္နံ႔မထြက္တဲ့ ပုလင္းေရာင္းတဲ့ ဆိုင္ကေတာ့ မတူပါဘူး။ ေစ်းခ်င္းလဲ ကြာပါတယ္။ ပိုးဟပ္နံ႔ထြက္တဲ့ ပုလင္းက ၁၂ဝဝ က်ပ္၊ ပိုးဟပ္နံ႔ မထြက္တဲ့ပုလင္းက ၁၃ဝဝ က်ပ္။ တကယ္ေတာ့ ကြၽန္ေတာ္ ပိုးဟပ္နံ႔မနံ႔ တဲ့ Rum ကို တစ္ဆိုင္ တည္းမွာ ၁၃ဝဝ က်ပ္နဲ႔ စြဲစြဲၿမဲၿမဲဝယ္ယူေသာက္ သံုးလာခဲ့တာ ႏွစ္ခ်ီၾကာခဲ့ပါၿပီ။ ဒါေပ မယ့္ တစ္ေန႔က်ေတာ့ ညေနခင္း မေလွ်ာက္ ဖူးတဲ့ လမ္းထြက္ေလွ်ာက္ တဲ့အခါ ယမကာပုလင္းမ်ဳိးစံု တင္ ထားတဲ့ စတိုးဆိုင္တစ္ဆိုင္ကို အမွတ္ မထင္ေတြ႕လိုက္တယ္။ ဒါနဲ႔ ႀကဳံတုန္း ဝင္ေမးၾကည့္မယ္ဆိုၿပီး ဆိုင္ထဲဝင္၊ Mandalay ဘယ္ေလာက္လဲဗ်လို႔ ေမးလိုက္ေတာ့ ၁၂ဝဝ တဲ့။ ဒီမွာတင္ ဟ-ငါအၿမဲဝယ္ေနတဲ့ဆိုင္က ၁၃ဝဝ၊ ငါ့ကို ၁ဝဝ၊ ၁ဝဝ ပိုအုပ္ေနတာပါလား လို႔ေတြးၿပီး တစ္လံုး ဝယ္လာခဲ့တယ္။ အဲ-ပိုးဟပ္ေစာ္ နံတာ အဲဒီတစ္လံုးပါ ပဲ။ ေနာက္ ကြၽန္ေတာ္ အဲဒီဆိုင္မွာ ဘယ္ေတာ့မွ မဝယ္ဘူး။ မစစ္ဘူးဆိုတဲ့ အသိကစြဲ သြားၿပီေလ။ ဒီလိုနဲ႔ ဝယ္ေနက်ဆိုင္မွာပဲ ၁၃ဝဝ ေပးၿပီး ျပန္ဝယ္ပါေတာ့တယ္။ အဲ-ျဖစ္ခ်င္ ေတာ့ဝယ္ေနက်ဆိုင္ထက္ ကြၽန္ေတာ့္ အိမ္နဲ႔ ပိုနီးတဲ့ေနရာမွာ စတိုးဆိုင္ အသစ္လာဖြင့္ပါတယ္။ ဒီဆိုင္က အရက္မ်ဳိးစံုတင္တယ္။ ဝီစကီမ်ဳိးစံုလဲ တင္တယ္။ ေရသန္႔ဘူး၊ ေဖ်ာ္ရည္ဘူး မ်ဳိးစံုလဲ တင္တယ္။ ခင္းက်င္းထားပံု ကလဲ စနစ္က်ၿပီးျမင္သာတယ္။ ဒီဆိုင္ဟာ ကြၽန္ေတာ့္ကို အၿမဲမ်က္စ ပစ္ေနတယ္။ အိမ္နဲ႔ကလဲ ပိုနီးေန ေတာ့ ဆင္းဝယ္ေတာ့တာေပါ့။
    '' Mandalay ဘယ္ေလာက္လဲ သမီး''
    ''၁၂၅ဝ ပါ''
    ဟ-ဘယ္လိုပါလိမ့္။ ဝယ္ေန က်ဆိုင္က ၁၃ဝဝ က်ပ္၊ လမ္းႀကဳံ ေတြ႕လိုဝင္ဝယ္မိတဲ့ဆိုင္က ၁၂ဝဝ က်ပ္၊ ခု ဒီဆိုင္က ၁၂၅ဝ က်ပ္။ သံုးဆိုင္၊ ပစၥည္းတစ္မ်ဳိးတည္းကို ေစ်းသံုးမ်ဳိး။ ကြၽန္ေတာ္အသံတိတ္ ေရရြတ္ၿပီး ''တစ္လံုးေပးကြယ္''လို႔ ေျပာလိုက္တယ္။ အိမ္ေရာက္ေတာ့ ေသာက္ၾကည့္တယ္။ ပိုးဟပ္နံ႔ လံုးဝ မထြက္ဘူး။ အရသာကလဲ ဝယ္ေန က်ဆိုင္က ၁၃ဝဝ က်ပ္တန္ အရသာ အတိုင္းပါပဲ။
    ဒီေနရာမွာ ကြၽန္ေတာ္ေျပာခ်င္တာက ဆိုင္သံုးဆိုင္က ေစ်းႏႈန္းသံုးမ်ဳိးရဲ႕ ကြာျခားခ်က္ကဘာမွမ်ားတာ မဟုတ္ပါဘူး။ ေျပာ ရတာေတာင္ ရွက္ဖို႔ေကာင္းေနပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ မရွက္ႏိုင္ဘဲေျပာေနရတာက ေစ်းႏႈန္းေတြတစ္ေျပးညီမဟုတ္ေတာ့   ေရာင္းတဲ့ဆိုင္အေပၚ အျမင္ေစာင္းသြားႏိုင္ လို႔ပါ။ ''ေစ်းႀကီးတယ္''၊ ''ေစ်း မမွန္ဘူး''လို႔ အထင္ခံသြားရတဲ့ ဆိုင္ မ်ဳိးဟာ တက္ဖို႔ မလြယ္ေတာ့ပါဘူး။ ဒီေတာ့ ကုမၸဏီက သူတို႔ကုန္ပစၥည္း ကို လိုက္ျဖန္႔တဲ့အခါ (သို႔) အေရာင္း ဆိုင္ေတြက ကုမၸဏီမွာ တိုက္႐ိုက္ လာဝယ္တဲ့အခါ ဘယ္ဟာဘယ္ ေလာက္နဲ႔ပဲ ျပန္ေရာင္းပါလို႔ ျပန္ေရာင္းေစ်းကို ကုမၸဏီကသတ္မွတ္ေပးလိုက္ရင္ မေကာင္းေပ ဘူးလား။ ဒီလို ဆိုရင္ ဒီပစၥည္းတစ္မ်ဳိးတည္းကို ဟိုဆိုင္က ေစ်းတစ္မ်ဳိး၊ ဒီဆိုင္က ေစ်းတစ္မ်ဳိး၊ မေရာင္းေတာ့ဘူးေပါ့။ ဒီအခါမွာ စားသံုးသူမ်ားအေနနဲ႔လဲ ေစ်းႏႈန္းအေပၚ သံသယကင္းသြား ႏိုင္ပါတယ္။ ေစ်းႏႈန္းအေပၚ သံသယ ကင္းရင္ စားသံုးသူေတြက ဒီဆိုင္ကိုလဲ အျမင္ေစာင္းစရာလမ္းမရွိေတာ့ပါဘူး။ ဟုတ္ကဲ့၊ တစ္ခုေတာ့ရွိတယ္။ ေအးဗ်ာ၊ ခင္ဗ်ားေျပာတာေကာင္းပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ ဒီေခတ္က ေရာင္းေစ်းသတ္မွတ္ေပးလို႔မရဘူး။ သတ္မွတ္ေပးလဲ ေရာင္းခ်င္တဲ့ေစ်းနဲ႕ ေရာင္းေနၾကတာပဲဗ် ဆိုရင္ေတာ့လဲ လက္ေလွ်ာ့႐ံုကလြဲလို႔ ''ကြၽန္ေတာ္ ဘာမ်ားတတ္ႏိုင္ဦးမွာလဲ''လို႔ ဆရာ ဗန္းေမာ္တင္ေအာင္ေလသံနဲ႔ တုံ႔ျပန္ ရေတာ့မွာေပါ့ခင္ဗ်ာ။