အသစ္ေတြလိုတယ္ ဆိုတဲ့ ေခါင္းစဥ္နဲ႔ စာေပေဟာေျပာပြဲ ေတာ္ ေတာ္မ်ားမ်ားမွာ ေဟာခဲ့ေျပာခဲ့ဖူး တယ္။ ေတာမွာေရာ၊ ၿမဳိ႕ မွာေရာ ဆိုပါ ေတာ့။ ရည္ရြယ္ခ်က္က လူေတြဟာ အေဟာင္းထဲမွာ က်င္လည္ေနၾကရ တာကို မႀကဳိက္ဘူး။ အသစ္ရဲ႕ ရင္ခြင္ ထဲကို ေရာက္ ခ်င္ၾကတယ္။ အ ေဟာင္းကေပးတဲ့ ဒုကၡဆင္းရဲေတြကို မလိုခ်င္ေတာ့ဘူး။ အသစ္ ကေပး မယ့္ ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္ အိပ္မက္ေတြမွာ ေပ်ာ္ ခ်င္တယ္။ အားလံုးပဲ တစ္စိတ္ တစ္ဝမ္းတည္း အသစ္ကို ေမွ်ာ္လင့္ ေတာင့္တၾကတာကို သိေစခ်င္လို႔ အသစ္ေတြလိုတယ္လို႔ ေျပာ ခဲ့တာပါ။
    ဒီေတာ့ အေဟာင္းဆိုတာက ဘာ၊ အသစ္ဆိုတာက ဘာဆိုတာကို သိဖို႔လိုလိမ့္မယ္။ အေဟာင္းနဲ႔အသစ္ ကို ႏႈိင္းယွဥ္ျပ ရလိမ့္ မယ္။ အေဟာင္းကို ေခါင္းယမ္းၿပီး အသစ္ကို လက္ယက္ေခၚေနၾကတဲ့လူေတြကလည္း တကယ္မသစ္ဘဲ သစ္ ခ်င္ေယာင္ေဆာင္ တတ္ၾကတယ္။ အဲဒီအ ေဟာင္းေတြက အသစ္ကေလးေတြ ပံုစံမ်ဳိးနဲ႔ ဟန္ေဆာင္တတ္ၾကတယ္။ ပကတိ အေန အထားက အေဟာင္း ေပမယ့္ အမ်ားက တစ္သစ္တည္းသစ္ေန ေလေတာ့ သူတို႔လည္း အသစ္ပါပဲလို႔ မရွက္မေၾကာက္ေျပာဆိုတတ္ၾကတယ္။
    တခ်ဳိ႕က အေဟာင္းရဲ႕ ဥခြံထဲမွာ သူတို႔အက်ဳိးစီးပြားအတြက္ ေပ်ာ္ေပ်ာ္ ႀကီးေနထိုင္ခဲ့ေပမယ့္ ပတ္ဝန္းက်င္မွာ အသံေတြက အသစ္အသစ္ေတြ ျဖစ္ ေနေလေတာ့ သူလည္းသစ္မွျဖစ္မယ္ ဆိုၿပီး အလ်င္စလို သစ္လိုက္ၾကရ တယ္။ ဘဝဘယ္လိုသစ္မယ္၊ အက်င့္စ႐ိုက္ကို ဘယ္လိုသစ္မယ္၊ အမ်ားေကာင္းက်ဳိးလုပ္ေဆာင္ဖို႔အတြက္ ဘယ္လိုသစ္မယ္ဆိုတာကို မစဥ္းစား၊ မလုပ္ကိုင္ဘဲ ပါးစပ္ကသာ အသစ္ အသစ္လုပ္ေနၾကတယ္။ အရက္ သမားဖိုးတုတ္ႀကီးကလည္း ဖုိးတုတ္ ႀကီးအသစ္၊ ခ်က္ေပၚတဲ့ ဂြက္ေထာ္ ကလည္း ဂြက္ေထာ္အသစ္တဲ့။ ခက္ဖူးလား။
    အသစ္ဆိုတာ မေဟာင္းတာကို အသစ္လို႔ေခၚတာပါ။ လူေဟာင္း၊ စိတ္ေဟာင္း၊ အက်င့္စ႐ိုက္ေဟာင္း၊ အျပဳအမူေဟာင္းေတြနဲ႔ အသစ္မျဖစ္ ႏိုင္ပါဘူး။ အသစ္ကို ျမန္မာအဘိဓာန္ မ်ားမွာ ဒီလိုေတြ႕ဖူးတယ္။ အသစ္ဆို တာ နာမ္ျဖစ္ပါတယ္။ အဓိပၸါယ္ဖြင့္ ဆိုခ်က္ ကေတာ့ အရင္ကမႀကဳံဖူး ေသးတဲ့ရာ၊ အရင္ကမျဖစ္ေပၚဖူး ေသးတဲ့အရာ၊ အသံုးမျပဳရေသးတဲ့ အရာ၊ မေဟာင္းေသး တဲ့အရာ၊ ေမွ်ာ္ မွန္းလုပ္ကိုင္ေနတဲ့ အရာေတြဟာ အသစ္ေတြပါပဲတဲ့။
    အဂၤလိပ္အဘိဓာန္မွာေတာ့ အသစ္ကို Having only just happend been (build, made, bought) only just discovered. Changed just arrived. Famgled (things, ideas)  စသျဖင့္ ေတြ႕ရပါ တယ္။ ဒါေတြကို ခ်ဲ႕ကားစဥ္းစားရင္ ေတာ့ အမ်ားႀကီးရႏိုင္ပါတယ္။ အသစ္ဆိုတာ အမ်ားနားလည္သလို လြယ္လြယ္ကူကူေတာ့ ဟုတ္မယ္ မထင္ဘူး။ အသစ္ဘဝကိုေရာက္ဖို႔၊ အသစ္ကိုလက္ခံရရွိဖို႔ဆိုတာ အင္ မတန္ခက္ပါတယ္။
    တခ်ဳိ႕က ပါးစပ္ကအသစ္ျဖစ္ ေနေပမယ့္ စိတ္ကေတာ့ အေဟာင္း ထဲမွာပဲ နစ္ျမႇဳပ္ေနတတ္တယ္။ ဘာ ေၾကာင့္လဲဆိုေတာ့ အေဟာင္းက သူရဲ႕အက်ဳိးစီးပြားကို အေထာက္အကူျဖစ္ ေနတာေၾကာင့္ပဲျဖစ္ပါတယ္။ အေဟာင္းနဲ႔ ခ်မ္းသာၾကြယ္ဝၿပီး စိတ္ ခ်မ္းသာ ကိုယ္ခ်မ္းသာျဖစ္ေနရတဲ့ လူေတြက အသစ္ဆိုတာကို ပါးစပ္က ဟန္ေဆာင္ေထာက္ခံေနေပမယ့္ အသစ္အတြ က ေပးဆပ္ ရမယ့္ကိစၥ ေတြကိုေတာ့ စိတ္ေရာကိုယ္ေရာ ပါဝင္ႏိုင္ဖို႔ေတာ့ ခက္လိမ့္မယ္။
    အမ်ားက အသစ္လိုခ်င္ၾက တယ္။ တခ်ဳိ႕ကေတာ့ မလိုခ်င္ဘူး။ ဒါေပမယ့္မလိုခ်င္တဲ့သူက အနည္းစု ျဖစ္ေနေတာ့ မလိုခ်င္ တာကို လိုခ်င္ သေယာင္ေျပာေနၾကတာမ်ဳိးရွိတယ္။ သံဃာအား ဘုရားမလြန္ဆန္ႏိုင္ ဆိုသလို အမ်ားကလိုခ်င္တာကို သူကလည္း လိုခ်င္သေယာင္ ဟန္ ေဆာင္ၾကတာပါ။ ဟာသေလးတစ္ ပုဒ္ၾကားဖူးတယ္။ အမ်ားစုလည္း ၾကားဖူးၾကမွာပါ။ လမ္းဗိုလ္သားအဖ ပံုျပင္ျဖစ္ပါတယ္။
    အရင္တုန္းက တိုင္းျပည္တစ္ ျပည္က ၿမဳိ႕ႀကီးတစ္ၿမဳိ႕မွာ လမ္းဗိုလ္ တစ္ေယာက္ရွိတယ္။ လမ္းဗိုလ္ဆို ေတာ့ အဲဒီၿမဳိ႕က လမ္းေတြ၊ တံတား ေတြ၊ ပလက္ေဖာင္းေတြ၊ ေရေျမာင္း ေတြ ေကာင္းေအာင္ျပဳျပင္ထိန္းသိမ္းဖို႔ တာဝန္ရွိတာေပါ့။ အဲဒီလမ္းဗိုလ္ ႀကီးရဲ႕တာဝန္ေပါ့။ အဲဒီၿမဳိ႕မွာက အဲဒီလမ္း ဗိုလ္ႀကီးလက္ထက္မွာ လမ္းက လည္းမေကာင္း၊ တံတားကလည္း အက်ဳိးအပ်က္၊ ပလက္ေဖာင္းေတြ ကလည္း ၾကြက္ေဖာက္ထားလို႔ နိမ့္ျမင့္ မညီမညာ၊ ေရေျမာင္းေတြကလည္း အၿမဲပဲပိတ္ဆို႔ေနတတ္တယ္။ မိုးရြာ ရင္ လမ္းေပၚမွာ ေရေတြခ်ည္းပဲဆို ေတာ့ ေလွေလွာ္လို႔ေတာင္ရတယ္။
    ဒါဟာ တစ္ႏွစ္လည္းမဟုတ္၊ ႏွစ္ႏွစ္လည္းမဟုတ္ ႏွစ္ကာလအရွည္ ႀကီးပါပဲ။ ဘယ္ေလာက္ရွည္သလဲ ဆိုရင္ အဲဒီ လမ္းဗိုလ္ႀကီးရဲ႕ တစ္ဦး တည္းေသာသားကေလး မူလတန္း ေက်ာင္းသားဘဝကေန လမ္းဗိုလ္ ေပါက္စကေလးျဖစ္လာတဲ့အထိပဲတဲ့။ လမ္းဗိုလ္ေပါက္စဟာ ကံေကာင္းစြာ ပဲ သူ႔ၿမဳိ႕မွာ သူ႔အေဖလမ္းဗိုလ္ႀကီးရဲ႕ လက္ေထာက္အျဖစ္ အမႈထမ္းခြင့္ရ တယ္။ လူသစ္ ဆိုေတာ့ အစြမ္းျပခ်င္တာနဲ႔လုပ္စရာရွိတာေတြကို လုပ္ျပ ေတာ့တယ္။ ဒီေတာ့မၾကာခင္မွာပဲ အဲဒီၿမဳိ႕က လမ္းေတြ၊ တံတားေတြ၊ ပလက္ေဖာင္းေတြ အားလံုးေလာက္ နီးနီး ေကာင္းသြားတယ္ဆိုပါေတာ့။
    ဒါနဲ႔ သားေတာ္ေမာင္ လမ္းဗိုလ္ အသစ္ကေလးက သူ႔အေဖလမ္းဗိုလ္ ေဟာင္းႀကီးကို လက္မေထာင္ၿပီး ၾ<ြကားေတာ့တာေပါ့။ သူလမ္းဗိုလ္ျဖစ္မွ တစ္သက္လံုးက မေကာင္းခဲ့တာေတြ ဟာ ေကာင္းသြားတယ္။ အေဟာင္း ေတြက အသစ္ျဖစ္သြားတယ္ေပါ့။ ဒီအခါမွာ သူ႔အေဖလမ္းဗိုလ္ေဟာင္း ႀကီးက အံ့ၾသထိတ္လန္႔စြာနဲ႔ သူ႔နဖူး ကို သူ႔လက္ဝါးနဲ႔႐ိုက္ၿပီး ဒီလိုေျပာ သတဲ့။ ''မိုက္လိုက္တဲ့ ငါ့သားရယ္၊ အဲဒီလမ္းေဟာင္းေတြ၊ တံတား ေဟာင္းေတြ၊ ေရႏုတ္ေျမာင္းအေဟာင္း ေတြနဲ႔ မင္းကိုလမ္းဗိုလ္ျဖစ္ေအာင္ ငါလုပ္ ခဲ့ရတာကြ''တဲ့။ စဥ္းစားစရာ ပါ။
    အေဟာင္းထဲမွာ က်င္လည္ က်က္စားရင္း အေဟာင္းနဲ႔ကိုယ္က်ဳိး ရွာလာၾကတဲ့ လူေတြရဲ႕စ႐ိုက္သဘာဝ ကို အဲဒီဟာသ ပံုျပင္ေလးမွာ ေတြ႕ရမွာ ျဖစ္ပါတယ္။
    အသစ္ဆိုတာ အေဟာင္းထဲက ေပါက္ဖြားလာတာမွန္ပါတယ္။ အေဟာင္းကို မႏွစ္သက္လို႔ ပိုမို ေကာင္းမြန္ေအာင္ႀကဳိးစားၾကရင္း အသစ္ေတြ ရရွိခံစားလာရတာကို ျငင္းဆိုစရာရွိမယ္မထင္ပါဘူး။ အေဟာင္းနဲ႔သာ ေက်နပ္ၾကရင္ လူသားကမၻာႀကီး ဟာ ေက်ာက္ဂူ မ်ား ထဲကေန ေခါင္းျပဴႏိုင္မွာမဟုတ္ပါ ဘူး။ ကမၻာသစ္ေတြကို ရွာၾက၊ ပစၥည္းသစ္ေတြကို ထုတ္လုပ္ၾက၊ နည္းပညာသစ္၊ အေတြး သစ္ေတြကို စူးစမ္းေဖာ္ထုတ္ၾကလို႔သာ ကမၻာႀကီး ဟာ ေနခ်င့္စဖြယ္ကမၻာႀကီးျဖစ္လာ တာပါ။ ဒါကိုအားလံုးပဲ လက္ခံႏိုင္ၾက မယ္ ထင္ပါတယ္။
    အေရးႀကီးတာက အသစ္ေတြ ကိုလိုခ်င္တယ္။ အသစ္ေတြျဖစ္ေအာင္ ႀကဳိးစားေနၾကတယ္ဆိုေပမယ့္ ကိုယ္ ဖန္တီး တည္ေဆာက္ေနတဲ့ အသစ္ ဆိုတာဟာ တကယ္သစ္ရဲ႕လားဆို တာေတာ့ စဥ္းစားဖို႔လိုလိမ့္မယ္။ တကယ္မသစ္ဘဲ အသစ္လို႔ ထင္ေနတာ၊ အေဟာင္းကိုအသစ္ျဖစ္ေအာင္ ေၾကညာေနတာေတြဟာ ေကာင္းတဲ့ ကိစၥေတာ့မဟုတ္ဘူး။ စကား႐ိုင္း႐ိုင္း ေျပာရရင္ ခံုဖိနပ္စုတ္ကို ေဆးသုတ္ ေနသလိုပဲ ျဖစ္လိမ့္မယ္။
    ကိုယ္ကအသစ္လား၊ အသစ္ကို တကယ္ယံုယံုၾကည္ၾကည္ လက္ခံ တဲ့လူလား၊ အမ်ားအထင္ႀကီးေအာင္ ဘုရွားရွိခိုးျပေန တာလား။ ကိုယ့္ကိုယ္ ကို အသိဆံုးပဲျဖစ္ပါလိမ့္မယ္။ လိုခ်င္တာကေရမေရာတဲ့အသစ္၊ က်န္းမာေရးေကာင္းေနတဲ့ ေဒါင္ေဒါင္ျမည္ အသစ္ ျဖစ္ပါတယ္။